Чу чашмонати манам пайвастаи бемор

چو چشمانت منم پیوسته بیمار

Ба миҳроби ду абрӯяти гирифтор

به محراب دو ابرویت گرفتار

зи ҳиҷрони ту беморами тбибо

ز هجران تو بیمارم طبیبا

Ба васли худ марои тимор май дор

به وصل خود مرا تیمار می‌دار

Маро то кӣ чунин саргаштаи дорӣ

مرا تا کی چنین سرگشته داری

Ба қртоси фироқати ҳамчуи паргор

به قرطاس فراقت همچو پرگار

Бирафт аз пешами он сарви самани буи

برفت از پیشم آن سرو سمن‌بوی

Куҷои сарв равон омад ба рафтор

کجا سرو روان آمد به رفتار

Рабӯд аз ман дили он моҳи сухангӯӣ

ربود از من دل آن ماه سخنگوی

Шнидстӣ ки моҳ ояд ба гуфтор

شنیده‌ستی که ماه آید به گفتار؟

Ту хуши хуфта ба хоби субҳгоҳӣ

تو خوش خفته به خواب صبحگاهی

Манам бечора дар ишқи ту бедор

منم بیچاره در عشق تو بیدار

Гарм бар боди ғам чун хоки брдод

گرم بر باد غم چون خاک برداد

Манам аз ҷону дил ӯро харидор

منم از جان و دل او را خریدار

Ҷавози бори ҳиҷронати зи ҷонам

جواز بار هجرانت ز جانم

Ба лутфи хештан эй дӯст бурдор

به لطف خویشتن ای دوست بردار

Ман аз ҷону ҷаҳону шодкомӣ

من از جان و جهان و شادکامی

Шудам бе васли ту аз ҷумлаи безор

شدم بی وصل تو از جمله بیزار