Кас надидаст сарв дар рафтор

کس ندیده‌ست سرو در رفتار

Нашунидем моҳ дар гуфтор

نشنیدیم ماه در گفتار

Ҳечкас рангу бӯи нишони надиҳад

هیچکس رنگ و بو نشان ندهد

Ҳамчуи зулфи ту машк дар тотор

همچو زلف تو مشک در تاتار

Гарчи буии баҳор хуш бошад

گرچه بوی بهار خوش باشد

Нест ҳаргиз чу буии суҳбати ёр

نیست هرگز چو بوی صحبت یار

Ту ба хобӣу фориғ аз ҳолам

تو به خوابی و فارغ از حالم

Чашми ҷонам чу бахти ту бедор

چشم جانم چو بخت تو بیدار

эй азиз дилам бигӯ з чаҳ рӯй

ای عزیز دلم بگو ز چه روی

Гаштӣ аз ошиқони чунин безор

گشتی از عاشقان چنین بیزار

Аз висолати гулӣ наме чинам

از وصالت گلی نمی‌چینم

То ба кӣ дорем ба хори фигор

تا به کی داریم به خار فگار

Ончунон аз замона дар ранҷам

آنچنان از زمانه در رنجم

Ки хушо пору марҳабои пирор

که خوشا پار و مرحبا پیرار

Ҳеҷ донеи дилам чаҳ ме хоҳад

هیچ دانی دلم چه می‌خواهد

Дар чунин мавсимӣ ба фасли баҳор

در چنین موسمی به فصل بهار

Лаби кишту канори ҷӯи ду се рӯз

لب کشت و کنار جو دو سه روز

Дар чамани дасти моу даст нигор

در چمن دست ما و دست نگار

Бонг раваду сурӯду нағмаи чанг

بانگ رود و سرود و نغمه چنگ

Нолаи булбулони хуши гуфтор

ناله بلبلان خوش گفتار

Ҳамаи касро дарин ҷаҳон бошад

همه کس را درین جهان باشد

Орзӯии дили ин чунин бисёр

آرزوی دل اینچنین بسیار