эй дӯсти мо ба дасти ту додеми ихтиёр

ای دوست ما به دست تو دادیم اختیار

Моро назору зори худоро равои мадор

ما را نزار و زار خدا را روا مدار

Гар лутф мекунӣ ту ба ҳол ҷаҳон бикун

گر لطف می‌کنی تو به حال جهان بکن

Зон рӯ ки мо ба лутф ту ҳастем умедвор

زان رو که ما به لطف تو هستیم امیدوار

эй муддаии туро чаҳ фитодаст бо миннат

ای مدّعی تو را چه فتاده‌ست با منت

Шармӣ бидор аз ҳақ ва моро ба мо гузор

شرمی بدار از حق و ما را به ما گذار

Гар зонкаҳи лутфи дӯст буд дастгири ман

گر زآنکه لطف دوست بود دستگیر من

Фориғи ман аз биҳиштам ва бо дарду ғам чаҳ кор

فارغ من از بهشتم و با درد و غم چه کار

Ту чун гулии шукуфта ба бустон ба субҳдам

تو چون گلی شکفته به بستان به صبحدم

Мо дар фироқ рӯй ту чун булбулем зор

ما در فراق روی تو چون بلبلیم زار

То кӣ ба дард [ ҳиҷр ] ту бошем мубтало

تا کی به درد [هجر] تو باشیم مبتلا

Моро бидор ё на ки даст аз ҷаҳон бидор

ما را بدار یا نه که دست از جهان بدار

Чандон қтили ишқ ту ҳастанд дар ҷаҳон

چندان قتیل عشق تو هستند در جهان

Монанди мо басӣ ки нёинд дар шумор

مانند ما بسی که نیایند در شمار