Бо мо чу вафо намекунад ёр

با ما چو وفا نمی‌کند یار

ӯро ба мурод хеш бигзор

او را به مراد خویش بگذار

Гар кард ҷафо ва ҷавр саҳласт

گر کرد جفا و جور سهلست

эй дили ту вафои худ нигаҳи дор

ای دل تو وفای خود نگه دار

Ёрӣаст ки меҳр мо надорад

یاریست که مهر ما ندارد

Мо дар ғами ишқ ӯ чунин зор

ما در غم عشق او چنین زار

Дар хоб хушаст дилбар ва ман

در خواب خوشست دلبر و من

Шабҳо зи ғами фироқи бедор

شبها ز غم فراق بیدار

Хандон шуда ӯ чу гул ба ҳолам

خندان شده او چو گل به حالم

Гирён шуда ман чу абри озор

گریان شده من چو ابر آذار

Ёрб ғами ишқи он длором

یارب غم عشق آن دلارام

Аз ҷони ман шикаста бурдор

از جان من شکسته بَردار

Гар майли вафоӣ мо надорад

گر میل وفای ما ندارد

Ҳар лаҳза наад маро ба дили бор

هر لحظه نهد مرا به دل بار

Будем азизи Мисри дилҳо

بودیم عزیز مصر دلها

Гаштем бар ту дар ҷаҳони хор

گشتیم بر تو در جهان خوار

Гӯйанд ҷаҳон вафо надорад

گویند جهان وفا ندارد

Бинмо ту ба мо яке вафодор

بنما تو به ما یکی وفادار