Бетакаллуф хушаст буии баҳор

بی تکلّف خوشست بوی بهار

Нола ӣ булбулону бонги ҳазор

نالهٔ بلبلان و بانگ هزار

Сабзау ҷӯйбору тарафи чаман

سبزه و جویبار و طرف چمن

Дар сабӯҳӣ чаҳ хуш буд бо ёр

در صبوحی چه خوش بود با یار

Рӯй дар рӯй дӯстон карда

روی در روی دوستان کرده

Вази ҷафоҳои душманон ба канор

وز جفاهای دشمنان به کنار

Гули рӯйиш ба субҳ ме хоҳам

گل رویش به صبح می‌خواهم

Аз дилу ҷон ба ғайри суҳбати хор

از دل و جان به غیر صحبت خار

Қоматии ҳамчуи сарв дар бустон

قامتی همچو سرو در بستان

Дилбарии хуши ҳузури ширини кор

دلبری خوش حضور شیرین کار

Ёри мо тунд ва саркашасту дилам

یار ما تند و سرکشست و دلم

Аз ҷафои гашт аз ҷаҳони безор

از جفا گشت از جهان بیزار

Ман биҳишт барин наме хоҳам

من بهشت برین نمی‌خواهم

Гар набошад марои дарави дидор

گر نباشد مرا درو دیدار

Гуфта будам бигӯ марои борӣ

گفته بودم بگو مرا باری

Ҳосил ман набӯд ҷузи пиндор

حاصل من نبود جز پندار

Бар хатати сар ниҳодаам чу қалам

بر خطت سر نهاده‌ام چو قلم

Сар давонам макун ту чун паргор

سر دوانم مکن تو چون پرگار

Дар ҷаҳонами умед бар дар тест

در جهانم امید بر درِ تست

Ноумедам макун зи худ зинҳор

ناامیدم مکن ز خود زنهار