Дил ба ҷон омад зи дасти ҷаври ёр
دل به جان آمد ز دست جور یار
Ғам нахурдам як замони он ғмгсор
غم نخوردم یک زمان آن غمگسار
Аз ҷафо нагузошт чизе ков накард
از جفا نگذاشت چیزی کاو نکرد
Боман длхстаҳи он зебо нигор
با من دلخسته آن زیبا نگار
Ҳамчуи зулфи ошуфтаи гаштам дар ғамаш
همچو زلف آشفته گشتم در غمش
эй мусулмонон ба сони рӯзгор
ای مسلمانان به سان روزگار
Ёди ман гӯйӣ бирафт аз ёд ӯ
یاد من گویی برفت از یاد او
Бевафое пеша кард он гули изор
بی وفایی پیشه کرد آن گل عِذار
Ҳар ки ишқ рӯй гул дорад бигӯ
هرکه عشق روی گل دارد بگو
То бипушад аз слҳдорони хор
تا بپوشد از سلحداران خار
Ташнагонро бар даҳони ҷони чикон
تشنگان را بر دهان جان چکان
Қатрае зон ҳар ду лаъли обдор
قطرهای زان هر دو لعل آبدار
Пой дорам дар ҷаҳон чун бандагон
پای دارم در جهان چون بندگان
Тоҷдорои дастам аз домани мадор
تاجدارا دستم از دامن مدار