Ту то кӣ ҳамчуи сарв аз мо кашии сар

تو تا کی همچو سرو از ما کشی سر

Наёрӣ ҷузи ҷафо аз баҳри мо бар

نیاری جز جفا از بهر ما بر

намегӯям ки то чандам гузорӣ

نمی‌گویم که تا چندم گذاری

Ман бечораро чун ҳалқа бар дар

من بیچاره را چون حلقه بر در

Манам бар бистари ҳиҷрони фитода

منم بر بستر هجران فتاده

Ту дар айшу тараб бо ёри дигар

تو در عیش و طرب با یار دیگر

Ба торикии зулфати дрФтодм

به تاریکی زلفت درفتادم

Ба бӯяшгар тавонам гашти раҳбар

به بویش گر توانم گشت رهبر

Магари хуршеди рӯятро бубинам

مگر خورشید رویت را ببینم

Агарчӣ нестам ҷонот дар хур

اگرچه نیستم جانات درخَور

Ман бечора ҳастам дар фироқат

من بیچاره هستم در فراقت

зи чашму дили миёни обу озар

ز چشم و دل میان آب و آذر

Агарчӣ нестат бо мо аноят

اگرچه نیستت با ما عنایت

з ҷон гуяд ҷаҳон каз умри брхўр

ز جان گوید جهان کز عمر برخور