Гуфтам чу боз ояд магар бар ҳолам андозад назар

گفتم چو باز آید مگر بر حالم اندازد نظر

Боз омад ва шуд ҳоли ман аз лутф ӯ ошуфта тар

باز آمد و شد حال من از لطف او آشفته‌تر

Ёрб ки гуяд ҳоли ман дар ҳазрати он подшоҳ

یارب که گوید حال من در حضرت آن پادشاه

Ҳам лутф ӯ ёд оварад аз ҳоли дарвешии магар

هم لطف او یاد آورد از حال درویشی مگر

То даври гашти он сими тан аз ғам шудам бехобу хур

تا دور گشت آن سیم تن از غم شدم بی خواب و خَور

Чашмам ба раҳи гӯшам ба дар каз ваии дамии оради хабар

چشمم به ره گوشم به در کز وی دمی آرد خبر

эй боди васлашро бигӯ каз меҳнати ҳиҷрони ту

ای باد وصلش را بگو کز محنت هجران تو

Бечорае дар ҷусту ҷӯ то кӣ хӯрд хӯни ҷигар

بیچاره‌ای در جست و جو تا کی خورد خون جگر

Шояд ки ореи раҳматӣ коФтодаҳам дар заҳматӣ

شاید که آری رحمتی کافتاده‌ام در زحمتی

Чун додат эзади давлатӣ дар ҳоли мискинони нигар

چون دادت ایزد دولتی در حال مسکینان نگر

Умеди алтофати марои афканд дар айни ъно

امید الطافت مرا افکند در عین عنا

Вар на ман бе дили куҷои венаи заҳмат ва ин дарди сар

ور نه من بی دل کجا وین زحمت و این درد سر

То кӣ маро эй санги дили дории чунин хору хаҷал

تا کی مرا ای سنگدل داری چنین خوار و خجل

Кори ман мискини мҳл каз ғам шавад зеру зибр

کار من مسکین مهل کز غم شود زیر و زبر

То аҳд бо ту бастаам аҳди касон бишкаста ам

تا عهد با تو بسته‌ام عهد کسان بشکسته‌ام

То бо ғамат пайвастаам шодӣ наяндешам дигар

تا با غمت پیوسته‌ام شادی نیندیشم دگر

Сад чӯби тир аз таркишати ков бар дил мо ме занад

صد چوب تیر از ترکشت کاو بر دل ما می‌زند

Дил кардаам қурбон ӯ ҷону ҷаҳони пешаши сипар

دل کرده‌ام قربان او جان و جهان پیشش سپر