Ба ёди омадами он ҷавонӣу ноз

به یاد آمدم آن جوانی و ناز

Ки кардем бо дилбарони танноз

که کردیم با دلبران طناز

Ба поем ниҳодаи басии сарварон

به پایم نهاده بسی سروران

Сиррии кови бадӣ дар ҷаҳони сарфароз

سری کاو بدی در جهان سرفراز

зи ишқи рухам боз нашнохтанд

ز عشق رخم باز نشناختند

Сарони сари зи пойу сар аз пои боз

سران سر ز پای و سر از پای باز

Агар ҷони бадии илтимоси ҷаҳон

اگر جان بدی التماس جهان

Фидо буд пешам ба ҳангоми ноз

فدا بود پیشم به هنگام ناز

Рухии доштам чун гули андари чаман

رخی داشتم چون گل اندر چمن

Қадии доштами рост чун сарви ноз

قدی داشتم راست چون سرو ناز

Ду абрӯ ки будӣ чу миҳроби дил

دو ابرو که بودی چو محراب دل

Ки ҷонҳо бибастанд дар ваии намоз

که جانها ببستند در وی نماز

Ду чашмам ба навъе ки наргис ба боғ

دو چشمم به نوعی که نرگس به باغ

Яқинаш ба дидор будӣ ниёз

یقینش به دیدار بودی نیاز

Ду гесу ки будӣ басони каманд

دو گیسو که بودی بسان کمند

Ба дастони ду роҳами бадии ҷумлаи соз

به دستان دو راهم بدی جمله ساز

Сабогар гузаштӣ ба роҳами дамӣ

صبا گر گذشتی به راهم دمی

Ба гӯшами сухан нарм гуфтӣ ба роз

به گوشم سخن نرم گفتی به راز

Ду лаби ҳамчуи шукри ду рухи ҳамчуи гул

دو لب همچو شکّر دو رخ همچو گل

Ба дарди дили ошиқони чораи соз

به درد دل عاشقان چاره ساز