То чанд кашем аз ҷигари ин оҳи ҷигарсӯз

تا چند کِشیم از جگر این آه جگرسوز

То чанд хӯрем аз ситамати теғи ҷгрдўз

تا چند خوریم از ستمت تیغ جگردوز

То чанд буд ваъдаи васли ту ба фардо

تا چند بُوَد وعدهٔ وصل تو به فردا

Комами зи лаби лаъли худ эй ҷон бидиҳ имрӯз

کامم ز لب لعل خود اِی جان بده امروز

Коми ман дили хастаи маҳҷӯр раво кун

کام من دل‌خستهٔ مهجور روا کن

Зон рӯ ки бибояд шуд аз ин кохи дили афрӯз

زان رو که بباید شد از این کاخ دل‌افروز

эй мояи умри ту фузуни боди з ҳар чиз

ای مایهٔ عمر تو فزون باد ز هر چیز

Бар тахти шаҳии ҷои ту бо толеъи фирӯз

بر تخت شهی جای تو با طالع فیروز

Наврӯз ба ҳар соли яке рӯз буд лек

نوروز به هر سال یکی روز بُوَد لیک

Ҳар субҳи дамии боди туро рӯзи зи наврӯз

هر صبح‌دمی بادْ تو را روز ز نوروز

Солу мау рӯзати ҳамаи нави боди зи гетӣ

سال و مه و روزت همه نو باد ز گیتی

Доими ҳамаи шаби боди туро рӯз чу наврӯз

دایم همه شب باد تو را روز چو نوروز

Мо худ ситаму ҷаври з бегона кашидем

ما خود ستم و جور ز بیگانه کشیدیم

Аз хеш кашиданд мукофоти чунон рӯз

از خویش کشیدند مکافات چنان روز

Аз кори ҷаҳон танг машав эй дили ғамгин

از کار جهان تنگ مشو ای دل غمگین

Дар хилвати ҷони шамъи ризоӣ ту барафрӯз

در خلوت جان شمعِ رضایی تو برافروز