Дар фироқаш равад хӯн аз дида май боРом ҳануз

در فراقش رود خون از دیده می‌بارم هنوز

Ваон ситамгар менагӯяд тарки озорам ҳануз

وان ستمگر می‌نگوید ترک آزارم هنوز

Солҳо то гулбуни мақсӯдро май пурварам

سال‌ها تا گلبن مقصود را می‌پرورم

Зоби чашм ва бар намеояд гул аз хорам ҳануз

زآب چشم و بر نمی‌آید گل از خارم هنوز

Гарчи бар бод ҳавас шуд хирмани умеди ман

گرچه بر باد هوس شد خرمن امّید من

Тухми меҳраш бар ҷабини дӯстии корам ҳануз

تخم مهرش بر جبین دوستی کارم هنوز

Гарчи сад доғаст бар ҷонами зи ҳиҷрон нигор

گرچه صد داغست بر جانم ز هجران نگار

Доғи меҳраш бар ҷабин дӯстӣ дорам ҳануз

داغ مهرش بر جبین دوستی دارم هنوز

Дилбар аз кӯии муҳаббати пой агар беруни ниҳод

دلبر از کوی محبّت پای اگر بیرون نهاد

Ман ба дасти ноумедии сар наме хорам ҳануз

من به دست ناامیدی سر نمی‌خارم هنوز

Зорӣу афғони ман бе ӯ гузашти андари фалак

زاری و افغان من بی‌ او گذشت اندر فلک

Воннигор огаҳ нагашт аз нолаи зорам ҳануз

وآن نگار آگه نگشت از نالهٔ زارم هنوز

Гарчи дар меҳраши марои ҷону ҷаҳон аз даст рафт

گرچه در مهرش مرا جان و جهان از دست رفت

Ҳамчунон раҳмат умедаст аз ҷҳондорм ҳануз

همچنان رحمت امیدست از جهاندارم هنوز