Ниёзи ман ба рух худ макун зи хеши қиёс

نیاز من به رخ خود مکن ز خویش قیاس

Маро ба дида ӣ ихлос ва бандагӣ бишнос

مرا به دیدهٔ اخلاص و بندگی بشناس

Агарчӣ нест ба сӯии миннати назари лекин

اگرچه نیست به سوی منت نظر لیکن

Марост бар дил аз алтофи дӯсти шукру сипос

مراست بر دل از الطاف دوست شکر و سپاس

Шабӣ ба дасти дилами даҳ ду зулфи мишкӣн ро

شبی به دست دلم ده دو زلف مشکین را

Ба ҷони ту ки мада беш азин марои васвос

به جان تو که مده بیش ازین مرا وسواس

Ба шшдри шаб ҳиҷрон макун гирифторам

به ششدر شب هجران مکن گرفتارم

Бизан се шаш ба муроди дилам кунун дар тос

بزن سه شش به مراد دلم کنون در طاس

Тараҳҳумӣ ба дили танг нотавонам кун

ترّحمی به دل تنگ ناتوانم کن

Заранг рӯй ман хаста кун ғамами эҳсос

ز رنگ روی من خسته کن غمم احساس

Агар мидод шавад оби ҷумлаи дарёҳо

اگر مداد شود آب جمله دریاها

Агар само ва арз мешавад ҳамаи қртос

اگر سما و ارض می‌شود همه قرطاس

Вагар малоикаи ин шарҳ ҳол банависанд

وگر ملائکه این شرح حال بنویسند

Ба солҳо натавонад кард фикру қиёс

به سالها نتواند کرد فکر و قیاس

Шинохтем ва бидидем коми хотирашон

شناختیم و بدیدیم کام خاطرشان

Мабод дар ду ҷаҳони нокасон ҳақ нашнос

مباد در دو جهان ناکسان حق نشناس