Озоди сарви бустон аз ҷони шудеми бандат

آزاد سرو بستان! از جان شدیم بندت

Аз чашми захми даврон ёрб мбои газандат

از چشم‌زخم دوران یا رب مبا گزندت

Чун дил ба банди зулфати бастами з рӯй ихлос

چون دل به بند زلفت بستم ز روی اخلاص

Ман чун халос хоҳам эй нозанини зи бандат

من چون خلاص خواهم ای نازنین! ز بندت

Зулфати каманди дилҳо ман оҳӯии гирифтор

زلفت، کمند دل‌ها، من، آهوی گرفتار

Сар чун кашам нагӯйӣ эй дӯст аз камандат

سر چون کشم نگویی ای دوست از کمندت

Аз ҳақи мгир эй дил дар олами ҳақиқат

از حق مگیر ای دل در عالم حقیقت

Мансури вори худро бурдор кун зи бандат

منصوروار خود را بَر دار کن ز بندت

Мискини дили балокаши дилдори сарви боло

مسکین دل بلاکش دل‌دار سرو بالا

Нанишаст охири аламр то дар бало фикандат

ننشست آخر الامر تا در بلا فکندت

Бо душманон тавон зист бо дӯстон ба иззат

با دشمنان توان زیست، با دوستان به عزّت

Душман нае валикин бар дӯст кӣ ниҳандат

دشمن نه‌ای ولیکن بر دوست کی نهندت؟

Сабр аз лаб чу навишт талхаст неки доне

صبر از لب چو نوشت، تلخ‌ست، نیک دانی

То кӣ тавон сабурӣ аз лаъли ҳамчуи қандат

تا کی توان صبوری از لعل همچو قندت؟

То кам расад ба рӯят аз чашми бади газандӣ

تا کم رسد به رویت از چشم بد گزندی

Бар рӯй ҳамчу оташ холӣаст чун сапандат

بر روی همچو آتش خالی‌ست چون سپندت

Ман бад наме писандам бар рӯй дилпазират

من بد نمی‌پسندم بر روی دلپذیرت

Гар худ дили ту бории бад бар ҷаҳони писандат

گر خود دل تو باری بد بر جهان پسندت