эй марои хайли хаёлати ҳам нафас

ای مرا خیل خیالت هم نفس

Ҷузи хаёлати худ наме хоҳеми кас

جز خیالت خود نمی‌خواهیم کس

Аз хаёлами тан хаёлӣ гашта аст

از خیالم تن خیالی گشته است

Аз висолами як шабии фарёдрас

از وصالم یک شبی فریاد رس

Ёд мо нагузашт як шаб дар дилат

یاد ما نگذشت یک شب در دلت

Айб набӯд ҳеҷ дарёро зи хас

عیب نبود هیچ دریا را ز خس

Гар туро сабраст аз мо солҳо

گر تو را صبرست از ما سالها

Дар ҷаҳони мо худ туро дорем бас

در جهان ما خود تو را داریم بس

Дар ҳавои он рухи гулбарги ту

در هوای آن رخ گلبرگ تو

Булбулӣ будам гирифтори қафас

بلبلی بودم گرفتار قفس

Булбулии мастам ба буиу ранги ту

بلبلی مستم به بوی و رنگ تو

Ман шикастами ин қафасро зини ҳавас

من شکستم این قفس را زین هوس