Нигор маҳваши моро ки нест монандаш

نگار مهوش ما را که نیست مانندش

Чаҳ будӣ ар брсидӣ ба аҳди пайвандаш

چه بودی ار برسیدی به عهد پیوندش

Ҳавои хотири мо чун ҳавоӣ кӯяш кард

هوای خاطر ما چون هوای کویش کرد

з ҷон шуд ӯ ба каманди ду зулфи побандаш

ز جان شد او به کمند دو زلف پابندش

Ба риши синаи зи дилдори марҳамии ҷустам

به ریش سینه ز دلدار مرهمی جستم

Надоди марҳам ва бар сар намак парокандаш

نداد مرهم و بر سر نمک پراکندش

Чу дида дид ду рухсора ӣ ҷаҳони ороаш

چو دیده دید دو رخسارهٔ جهان آراش

Ба як назари дили мискин бар оташи афкандаш

به یک نظر دل مسکین بر آتش افکندش

Тафовутӣ накунад бо ҳамаи балои дили ман

تفاوتی نکند با همه بلا دل من

Агар кунӣ ту шабӣ аз висол хурсандаш

اگر کنی تو شبی از وصال خرسندش

Бҳқиди зулф ту афтод бози мурғи дилам

به قید زلف تو افتاد باز مرغ دلم

Куҷои халоси тавон додан аз чунон бандаш

کجا خلاص توان دادن از چنان بندش

Дилӣ ки аз бар мо рафту гашти шайдое

دلی که از بر ما رفت و گشت شیدایی

Бигӯ ки суд надорад насиҳату пандаш

بگو که سود ندارد نصیحت و پندش