Ки дид шакли ҳилолӣ чу абрӯии тоқаш

که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش

Ки дид он рухи зебо ки нест муштоқаш

که دید آن رخ زیبا که نیست مشتاقش

Кадоми наргиси Шаҳло ба чашм ӯ монад

کدام نرگس شهلا به چشم او ماند

Бунафша низ набошад ба буии ахлоқаш

بنفشه نیز نباشد به بوی اخلاقش

Касе ки афъии зулфи ту бар дилаш зад неш

کسی که افعی زلف تو بر دلش زد نیش

Магари зи лаъл ту бошад насиби трёқш

مگر ز لعل تو باشد نصیب تریاقش

Бибин чаҳ мекунад он тарки шӯхи шӯрангез

ببین چه می‌کند آن ترک شوخ شورانگیز

Ки нест чун дил ӯ санги дил дар офоқаш

که نیست چون دل او سنگ دل در آفاقش

Вале чун дар ғами ишқат гуноҳ нест маро

ولی چون در غم عشقت گناه نیست مرا

Чарост бо ман мискини мудоми шилтоқаш

چراست با من مسکین مدام شلتاقش

Саҳифа ӣ ғами ишқаш аз он ҷаҳонгираст

صحیفهٔ غم عشقش از آن جهانگیرست

Ки баради боди баҳорӣ ба лутфи авроқаш

که برد باد بهاری به لطف اوراقش

Чу дид дида ӣ маҳҷӯри ҷони ҷамоли гулӣ

چو دید دیدهٔ مهجور جان جمال گلی

Гирифт дар дили мо оташии зи ашўоқш

گرفت در دل ما آتشی ز اشواقش