Оҳи азин шаб ки нест пойонаш

آه ازین شب که نیست پایانش

Вои дардӣ ки нест дирамонаш

وای دردی که نیست درمانش

Чун ба дастам намефитад чаканам

چون به دستم نمی‌فتد چه کنم

Шбкии шамъӣ аз шабистонаш

شبکی شمعی از شبستانش

Дар димоғ дилам наме ояд

در دماغ دلم نمی‌آید

Накҳатии гули дамии зи бастонаш

نکهتی گل دمی ز بستانش

Май занами ҳамчуи булбули сармаст

می‌زنم همچو بلبل سرمست

Нола ӣ шавқ дар гулистонаш

نالهٔ شوق در گلستانش

Он сеӣ сарви байн ки барпо хост

آن سهی سرو بین که بر پا خاست

Ки ба ҷони омадами зи дастонаш

که به جان آمدم ز دستانش

Ғамзаи шӯх ӯ дилами брбўд

غمزه شوخ او دلم بربود

Ҳазари аввалии зи чашми фаттонаш

حذر اولی ز چشم فتّانش

Иди рӯйиш чу рӯ намӯд ба халқ

عید رویش چو رو نمود به خلق

эй басои ҷон ки гашти қурбонаш

ای بسا جان که گشت قربانش

Гул буд дар ҷаҳон вале чун ман

گل بوَد در جهان ولی چون من

Набӯд як ҳазор дастонаш

نبوَد یک هزار دستانش

Аз камони хона ӣ ду абрӯ зад

از کمان خانهٔ دو ابرو زد

Новакӣ бар дилами зи мижгонаш

ناوکی بر دلم ز مژگانش

То ба сӯфор дар дилам бинишаст

تا به سوفار در دلم بنشست

Дар ҷигар монад нӯки пайконаш

در جگر ماند نوک پیکانش

Аз ғами дили ҷаҳон хароб шавад

از غم دل جهان خراب شود

Гар на Лутфӣ кунад ҷҳонбонш

گر نه لطفی کند جهانبانش