Марост дарди фироқӣ ки нест дирамонаш

مراست درد فراقی که نیست درمانش

Шбисти шиддати ҳиҷрон ки нест пойонаш

شبیست شدّت هجران که نیست پایانش

Маро сиррӣасту фидоӣ ту кардаам чаҳ кунам

مرا سریست و فدای تو کرده‌ام چه کنم

Ки аз балои фироқ ту нест сомонаш

که از بلای فراق تو نیست سامانش

Азим давр фитодаст каъба ӣ мақсӯд

عظیم دور فتاده‌ست کعبهٔ مقصود

Ки нест дар ҳамаи олам ҳад биёбонаш

که نیست در همه عالم حد بیابانش

Бибин ки мушкили мо ҳал намешавад борӣ

ببین که مشکل ما حل نمی‌شود باری

Аз он сабаби шаби ҳиҷрон мо шуд осонаш

از آن سبب شب هجران ما شد آسانش

Дилами зи дасти ғаму дарди ту ба ҷон омад

دلم ز دست غم و درد تو به جان آمد

Бигӯ ки бо ки бигӯеми дарди пинҳонаш

بگو که با که بگوییم درد پنهانش

Табиби дарди диламро даво наме созад

طبیب درد دلم را دوا نمی‌سازد

Чаро ки нест умедии чунон бад-ӣни ҷонаш

چرا که نیست امیدی چنان بدین جانش

Агар ба ҷон расадат даст эй ҷаҳони зинҳор

اگر به جان رسدت دست ای جهان زنهار

Макун дареғ ва ба ҷонон худ барафшонаш

مکن دریغ و به جانان خود برافشانش