Агарчӣ ёд наёяд ба солҳо зи маниш

اگرچه یاد نیاید به سالها ز منش

Ҳазор ҷони гиромии фидои ҷону таниш

هزار جان گرامی فدای جان و تنش

Манам ҳазини зи ғами рӯзгор ва он дилбар

منم حزین ز غم روزگار و آن دلبر

Фароғатӣ буд аз ҳоли ёри мумтаҳанаш

فراغتی بود از حال یار ممتحنش

зи ҷони мо рамақӣ буд боқии андари тан

ز جان ما رمقی بود باقی اندر تن

Сабо расед ва биоварад буии перҳанаш

صبا رسید و بیاورد بوی پیرهنش

Магар ки номи ту май баради ғунча дар бустон

مگر که نام تو می‌برد غنچه در بستان

Дарид боди сабои неки сар ба сари даҳанаш

درید باد صبا نیک سر به سر دهنش

Агар чунончӣ занад бо ту сару лоф аз қад

اگر چنانچه زند با تو سر و لاف از قد

Бурун кунанд ба сад ҷавру хорӣ аз чаманаш

برون کنند به صد جور و خواری از چمنش

Бигӯ чигуна ташаббуҳ кунам Рахш бо моҳ

بگو چگونه تشبّه کنم رخش با ماه

Чаҳ ҷои он ки чу гул гӯям ва чу ёсуманаш

چه جای آن که چو گل گویم و چو یاسمنش

Маро ки ном буд дар ҷаҳон ба бндгиш

مرا که نام بود در جهان به بندگیش

Фидои ҷону тан ӯ ҳазор ҳамчуи маниш

فدای جان و تن او هزار همچو منش

Агар ба хок ҷаҳон бигузарӣ пас аз сад сол

اگر به خاک جهان بگذری پس از صد سال

Насими меҳр ту ояд ҳануз аз кафанаш

نسیم مهر تو آید هنوز از کفنش