Чу хандад субҳдами гул дар чамани хуш

چو خندد صبحدم گل در چمن خوش

Намояд чун рахт дар чашми ман хуш

نماید چون رخت در چشم من خوش

Ба бустон то қад раъноат дидам

به بستان تا قد رعنات دیدم

Ба чашмам барнаёмад норвани хуш

به چشمم برنیامد نارون خوش

Нигоро то бирафтӣ аз бар ман

نگارا تا برفتی از بر من

Дамам бар менаёяд аз бадани хуш

دمم بر‌می‌نیاید از بدن خوش

Тан чун гул ба пероҳан мапуашон

تن چون گل به پیراهن مپوشان

Ки бар гул менаёяд перҳани хуш

که بر گل می‌نیاید پیرهن خوش

Рахт ҳамчун гуласту ёсумани тан

رخت همچون گلست و یاسمن تن

Ки бошад сурхи гул бо ёсумани хуш

که باشد سرخ گل با یاسمن خوش

Ба лаъли ту назар кардаст ёқӯт

به لعل تو نظر کرده‌ست یاقوت

Аз он рӯи брнёид аз адани хуш

از آن رو برنیاید از عدن خوش

Ба ҳашарам ар буд умеди дидор

به حشرم ار بود امّید دیدار

Бихуфтам ман ба бӯят дар кафани хуш

بخفتم من به بویت در کفن خوش

Ҷаҳонам бар ду дидаи тор ва тангаст

جهانم بر دو دیده تار و تنگست

Фироқат чун кунам бар хештани хуш

فراقت چون کنم بر خویشتن خوش

Ба пеши мо хиром эй ҷон ки бошад

به پیش ما خرام ای جان که باشد

Қади сарви сеӣ андари чамани хуш

قد سرو سهی اندر چمن خوش