Ба ҷон омад дили ман аз ҷафояш

به جان آمد دل من از جفایش

Худоро бо ки гӯям моҷарояш

خدا را با که گویم ماجرایش

Ман он дстонҳоӣ ӯ чаҳ гӯям

من آن دستانهای او چه گویم

Чаҳ ҳо дидам ман аз ҷаври ҷафояш

چه‌ها دیدم من از جور جفایش

Ба хотири ҳиҷри ҷонамро харошид

به خاطر هجر جانم را خراشید

Гулӣ кӣ чидам аз боғи ризояш

گلی کی چیدم از باغ رضایش

Дилам бо ишқ ӯ ху кард умрӣ

دلم با عشق او خو کرد عمری

Кунун аз ҳиҷр май бояд ҷазояш

کنون از هجر می‌باید جزایش

Дило доне ки шоҳии комкорӣ

دلا دانی که شاهی کامکاری

Чаҳ ғам бошад зи аҳволи гадояш

چه غم باشد ز احوال گدایش

Мусулмонон ба ғами мискини дили ман

مسلمانان به غم مسکین دل من

Чаҳ ҷӯрӣ мекашад доими барояш

چه جوری می‌کشد دایم برایش

Ба кунҷ офият нанишаст борӣ

به کنج عافیت ننشست باری

Ҳрони ков бад кунад бинад сазояш

هرآن کاو بد کند بیند سزایش

Чу сарв ар бугзарад рӯзӣ ба сӯем

چو سرو ار بگذرد روزی به سویم

Кунам дар чашмаҳои чашми ҷояш

کنم در چشمه‌های چشم جایش

Хабар дораднигор бе вафоем

خبر دارد نگار بی وفایم

Ки аз ҷон шуд ҷаҳонии мубталояш

که از جان شد جهانی مبتلایش

Агар дар кулба аҳзонм ояд

اگر در کلبه احزانم آید

Кунам ҷонро нисори хоки поиш

کنم جان را نثار خاک پایش

Нисор гул барафшон бар сар эй дил

نثار گل برافشان بر سر ای دل

Ки чандоне намебошад бақояш

که چندانی نمی‌باشد بقایش

Раседаш ҷон ба лаби ранҷури ишқат

رسیدش جان به لب رنجور عشقت

Чаҳ бошад гар кунӣ аз лаби давояш

چه باشد گر کنی از لب دوایش