Гар ба ҷонӣ май фурушади васли хеш

گر به جانی می‌فروشد وصل خویش

Ман надорам ним ҷонӣ низ беш

من ندارم نیم جانی نیز بیش

Гар қабулаш мекунад қурбон кунам

گر قبولش می‌کند قربان کنم

Ман дареғ аз вай надорам ҷони хеш

من دریغ از وی ندارم جان خویش

Марҳамӣ на бар дили мискини ман

مرهمی نه بر دل مسکین من

Каз ғами ҳиҷрон дилӣ дорем риш

کز غم هجران دلی داریم ریش

Чун дилам ришаст дар ҳиҷрони ту

چون دلم ریشست در هجران تو

Бар сар ришам мазан зинҳори неш

بر سر ریشم مزن زنهار نیش

Дил чу медорам ба ишқати длбро

دل چو می‌دارم به عشقت دلبرا

Ояти ҳиҷрон ту хондам зи пеш

آیت هجران تو خواندم ز پیش

Ман надорам хеш ва гар бошад яқин

من ندارم خویش و گر باشد یقین

Раҳмати бегона ба бошад зи хеш

رحمت بیگانه به باشد ز خویش

Кешам он бошад ки қурбонаш шавам

کیشم آن باشد که قربانش شوم

Барнагардад то ҷаҳон бошад зи кеш

برنگردد تا جهان باشد ز کیش