Накҳат анбараст ё бӯяш

نکهت عنبرست یا بویش

Машки тотор ё ки гесуяш

مشک تاتار یا که گیسویش

Онкии миҳроби ҷони дилҳо гашт

آنکه محراب جان دلها گشت

Чист гӯйии ду тоқи абрӯяш

چیست گویی دو طاق ابرویش

Бар рухи ҳамчуи моҳ ӯ дили ман

بر رخ همچو ماه او دل من

Донам ошуфтааст чун мӯяш

دانم آشفته است چون مویش

Гарчи бар мо назар наяндозад

گرچه بر ما نظر نیندازد

Ҳаст ҷон ва ду дидаам сӯяш

هست جان و دو دیده‌ام سویش

То гузор оварад магар сӯем

تا گذار آورد مگر سویم

Ҷон муқӣмаст бар сари кӯяш

جان مقیمست بر سر کویش

эй сабогар гузар кунӣ бар дӯст

ای صبا گر گذر کنی بر دوست

Он қадар аз забони мо гӯйиш

آن قدر از زبان ما گویش

Ин чаҳ бдмҳристу бдхўиӣ

این چه بدمهریست و بدخویی

Ки ба ҷони омадем аз хеш

که به جان آمدیم از خویَش