Дар шаби торики ҳиҷрони зору сӯзонам чу шамъ

در شب تاریک هجران زار و سوزانم چو شمع

ӯ чу гули хандон ва ман сӯзону гирёнам чу шамъ

او چو گل خندان و من سوزان و گریانم چو شمع

Бо дилии пари оташами дўўдм ба сар бар ме равад

با دلی پر آتشم دودم به سر بر می‌رود

зи оташи савдоаши сӯзади риштаи ҷонам чу шамъ

ز آتش سوداش سوزد رشته جانم چو شمع

Гӯи бро аз машриқи умеди он хуршеди ҳасан

گو برآ از مشرق امید آن خورشید حسن

Ҳамчуи субҳӣ то ба рӯйиш ҷон барафшонам чу шамъ

همچو صبحی تا به رویش جان برافشانم چو شمع

Нест бар болини ман ҷузи оташи савдоӣ ӯ

نیست بر بالین من جز آتش سودای او

Ҳар шабӣ то рӯз ва ман аз ғами гдозонм чу шамъ

هر شبی تا روز و من از غم گدازانم چو شمع

Шамъи олами сӯзи ман бо ҷамъ хуш бинишаста буд

شمع عالم سوز من با جمع خوش بنشسته بود

Бо дилии маҷмӯ ва ман хотири парешонам чу шамъ

با دلی مجموع و من خاطر پریشانم چو شمع

Оташӣ аз меҳр ӯ дар ришта ҷон манаст

آتشی از مهر او در رشته جان منست

Рӯзу шаби сӯзади гиребон то ба домонам чу шамъ

روز و شب سوزد گریبان تا به دامانم چو شمع

Оташи савдоӣ ӯ то ҳаст дар ҷони ҷаҳон

آتش سودای او تا هست در جان جهان

Зарду сӯзону парешони ҳолу ҳайронам чу шамъ

زرد و سوزان و پریشان حال و حیرانم چو شمع