Ман намехоҳам ба ҷуз рӯй ту боғ
من نمیخواهم بجز روی تو باغ
Бо рахт дорам зи бустонҳо фироқ
با رخت دارم ز بستانها فراغ
Бе рахти олам наме байнами биё
بیرخت عالم نمیبینم بیا
Дар ду чашми мо туе ҳамчун чароғ
در دو چشم ما تویی همچون چراغ
Боғу бустонами туе андари ҷаҳон
باغ و بستانم تویی اندر جهان
Бе ту ман баси фориғам аз боғу роғ
بیتو من بس فارغم از باغ و راغ
Дар баҳору гул куҷо созад мақом
در بهار و گل کجا سازد مقام
Булбули шӯридаи донеи ғайри боғ
بلبل شوریده دانی غیر باغ
Беш азин сабрами зи ҷон мумкин набӯд
بیش ازین صبرم ز جان ممکن نبود
То ба кӣ бар дил наҳем аз ишқи доғ
تا به کی بر دل نهیم از عشق داغ
Гул бирафт ва хорўр шуд бӯстон
گل برفت و خاروَر شد بوستان
Ҷои булбули байн ки чун бигирифт зоғ
جای بلبل بین که چون بگرفت زاغ
Нағмаи дастон кунун халқи ҷаҳон
نغمه دستان کنون خلق جهان
Боз нашносанд аз бонги калоғ
باز نشناسند از بانگ کلاغ