Бар лаб омад ҷони мо аз иштиёқ

بر لب آمد جان ما از اشتیاق

Шуд чу сабрами талх аз ҳиҷрони мазоқ

شد چو صبرم تلخ از هجران مذاق

Аз ду чашми пари ғамам хӯн ме чакад

از دو چشم پر غمم خون می‌چکد

Як замон аз шавқ ва як дам аз фироқ

یک زمان از شوق و یک دم از فراق

Дар фироқ рӯй хубат эй санам

در فراق روی خوبت ای صنم

Бо ғамат ҷуфтаст дилу зи сабри тоқ

با غمت جفتست دل وز صبر طاق

Хубрӯёнро вафои камтар буд

خوبرویان را وفا کمتر بود

Бо вафо ҳасанаш набошад иттифоқ

با وفا حسنش نباشد اتّفاق

Иттифоқӣ бояд андари дӯстӣ

اتّفاقی باید اندر دوستی

То ба кӣ бошад миёни мо нифоқ

تا به کی باشد میان ما نفاق

Гарчи ёрам фориғаст аз мухлисон

گرچه یارم فارغست از مخلصان

Мо ба рӯй дӯст дорем иштиёқ

ما به روی دوست داریم اشتیاق

Гар ту комами брнёрӣ дар ҷаҳон

گر تو کامم برنیاری در جهان

Длброи ҳукмӣ буд молои итоқ

دلبرا حکمی بود ما لایطاق