Ба сарвӣ монад он болой ӯ рост

به سروی ماند آن بالای او راست

Бигӯ то аз кадомин чашма бархест

بگو تا از کدامین چشمه برخاست

Чаро чун ҷони азизаш ман надорам

چرا چون جان عزیزش من ندارم

Чу ӯро ҷои доим дар дили мост

چو او را جای دایم در دل ماست

Фидоӣ ӯ бибояд гашти мо ро

فدای او بباید گشت ما را

Аз он рӯи кови азизӣ пой барҷост

از آن رو کاو عزیزی پای برجاست

Ба ҳар бодӣ чу бед аз ҷо наҷунбед

به هر بادی چو بید از جا نجنبید

Бигуфтам сӯратӣ чун қоматаши рост

بگفتم صورتی چون قامتش راست

Сар аз мо мекашад аз сарфарозӣ

سر از ما می‌کشد از سرفرازی

Бигӯ то худ чаро бегона аз мост

بگو تا خود چرا بیگانه از ماست

Ба ҳасани қомати он сарви равонам

به حسن قامت آن سرو روانم

Биёмад вази қади он бустон биёрост

بیامد وز قد آن بستان بیاراست

Маро беваслаш аз олам чаҳ ҳосил

مرا بی وصلش از عالم چه حاصل

Ҷҳонбинм ба рӯй дӯст биност

جهانبینم به روی دوست بیناست