Чу будигар вафо будӣ дар он дил

چو بودی گر وفا بودی در آن دل

На дил хонам варо ков ҳаст қотил

نه دل خوانم ورا کاو هست قاتل

Қтили ишқ ӯ гаштами худо ро

قتیل عشق او گشتم خدا را

Чу ҷон дар сар кунам онк чаҳ ҳосил

چو جان در سر کنم آنک چه حاصل

Фироқати пеши мо осон набошад

فراقت پیش ما آسان نباشد

Ки кор ошиқӣ корӣаст мушкил

که کار عاشقی کاریست مشکل

Назари бозони дарин сӯрат чаҳ донанд

نظر بازان درین صورت چه دانند

Ки кори ғарқа чун шуд бар савоҳил

که کار غرقه چون شد بر سواحل

зи ҷон меҳрат нахоҳам кард берун

ز جان مهرت نخواهم کرد بیرون

Ки ҷои сарви ҷони мост дар дил

که جای سرو جان ماست در دل

Срштстнди меҳрат бо гули ман

سرشته‌ستند مهرت با گل من

Ки ҷои сарви бстонист дар гул

که جای سرو بستانیست در گل

Чу бандами резад аз ҳам меҳри рӯят

چو بندم ریزد از هم مهر رویت

Нахоҳад рафт берун аз мафосил

نخواهد رفت بیرون از مفاصل

Маломати ошиқонро кам тавон кард

ملامت عاشقان را کم توان کرد

Насиҳатро намебошанд қобил

نصیحت را نمی‌باشند قابل