Ман бе дили чаканами пеш ки гӯям ғами дил

من بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دل

Ки зи ишқи ту биҷуз ғусса надорам ҳосил

که ز عشق تو بجز غصّه ندارم حاصل

эй сабои ҳоли дили ман бар дилдор бигӯӣ

ای صبا حال دل من بر دلدار بگوی

Ки ҷаҳонии зи ғами ишқ ту шуд лоиъқл

که جهانی ز غم عشق تو شد لایعقل

Ғофил аз ёди ту як лаҳзаи ним то доне

غافل از یاد تو یک لحظه نیم تا دانی

Зинҳор аз ман длхстаҳ набошӣ ғофил

زینهار از من دلخسته نباشی غافل

Тамаъ дона кунад мурғ ки дар дом уфтад

طمع دانه کند مرغ که در دام افتد

Варна дар доми ғам ва ғусса наёяд оқил

ورنه در دام غم و غصّه نیاید عاقل

Халқро майл ба ҳурон биҳиштӣ бошад

خلق را میل به حوران بهشتی باشد

Чаҳ кунам нест марои ҷуз ба ту хотири моил

چه کنم نیست مرا جز به تو خاطر مایل

Ба висоли ту баси умеди вафо буд маро

به وصال تو بس امّید وفا بود مرا

Оҳи кондишаҳи ғалат буду тасаввури ботил

آه کاندیشه غلط بود و تصوّر باطل

Ба қиёмати барад аз ишқи ҷаҳони ҳасратҳо

به قیامت برد از عشق جهان حسرتها

Ки ба ташрифи висол ту нагардад восил

که به تشریف وصال تو نگردد واصل