Марои ишқат на имрӯзаст дар дил
مرا عشقت نه امروزست در دل
Ки меҳратро срштстнд бо гул
که مهرت را سرشتهستند با گل
Ту низ эй бе вафои номеҳрбони ёр
تو نیز ای بی وفا نامهربان یار
Мабош охири зи ҳоли бандаи ғофил
مباش آخر ز حال بنده غافل
Дили девонаи гуфтои тарк ӯ кун
دل دیوانه گفتا ترک او کن
Ба тарк ҷон бигӯед ҳеҷ оқил
به ترک جان بگوید هیچ عاقل
Маро саҳласт пеши дӯсти мурдан
مرا سهلست پیش دوست مردن
Фироқ рӯй ҷононсти мушкил
فراق روی جانانست مشکل
Дилам дар қайди зулфат пой бандаст
دلم در قید زلفت پای بندست
Бигӯ ҷоно чаҳ шояд кард бо дил
بگو جانا چه شاید کرد با دل
Нгоринои ту медоне надорам
نگارینا تو میدانی ندارم
Ба олами ҷузи ғами ишқати мадохил
به عالم جز غم عشقت مداخل
Манам ғарқаи миёни мавҷи ҳиҷрон
منم غرقه میان موج هجران
Чаҳ донад ҳоли ман кас бар савоҳил
چه داند حال من کس بر سواحل
Шудам розӣ ки хобаши бубинам
شدم راضی که در خوابش ببینم
Ки васл ӯ хаёлӣ буд ботил
که وصل او خیالی بود باطل
Висол дӯст мехоҳам ба зорӣ
وصال دوست میخواهم به زاری
Вагар не аз ҷаҳони моро чаҳ ҳосил
وگرنی از جهان ما را چه حاصل