эй бардаи оташи рухи ту обу ранги гул
ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل
Бо рӯй ту чаро будам роҳи сӯии гул
با روی تو چرا بودم راه سوی گل
Бо накҳати ду зулфи ту анбар чаҳ ме кунам
با نکهت دو زلف تو عنبر چه میکنم
Бо рӯй ту куҷо барам эй дӯсти буии гул
با روی تو کجا برم ای دوست بوی گل
Зон рӯ ки нест дар гули хуши бӯи вафои басӣ
زان رو که نیست در گل خوش بو وفا بسی
Айбӣ буд азим чунинаст хуии гул
عیبی بوَد عظیم چنین است خوی گل
Кӣ гул баровард чу лабати ғунчае дигар
کی گل برآورد چو لبت غنچهای دگر
Оби ҳаёт агар равад эй ҷон ба ҷӯии гул
آب حیات اگر رود ای جان به جوی گل