эй сарви нози рустаи дамии сӯии мо хиром

ای سرو ناز رسته دمی سوی ما خرام

То аз ҳавои қад ту ёбем эҳтишом

تا از هوای قد تو یابیم احتشام

Гар бигузарӣ ба сӯии чамани сарву норван

گر بگذری به سوی چمن سرو و نارون

Уфтад ба пеши қомати зебот дар хиром

افتد به پیش قامت زیبات در خرام

Мурғи дили заъифи марои бол ва пар бсухт

مرغ دل ضعیف مرا بال و پر بسوخت

эй нур ҳар ду дидаи зи андешаҳои хом

ای نور هر دو دیده ز اندیشه‌های خام

Бар ҳоли зори ман чу тараҳҳум накард ёр

بر حال زار من چو ترحم نکرد یار

Ёрб диласт дар бар дилдор ё рухом

یارب دلست در بر دلدار یا رخام

Ман шергири ғамзаи ғаммоз ӯ шудам

من شیرگیر غمزه غمّاز او شدم

Вази ҳеҷ рӯ чу оҳӯӣ ваҳшӣ нагашт ром

وز هیچ رو چو آهوی وحشی نگشت رام

Ҳамчун рикоб дар қадамаши хостам шудан

همچون رکاب در قدمش خواستم شدن

Печиди абраши назарашро зи мо лагом

پیچید ابرش نظرش را ز ما لگام

Бинмоӣ дида то ки шавад дидаи равшанам

بنمای دیده تا که شود دیده روشنم

Зон рӯ ки нест кори ҷаҳонро аз ӯ низом

زان رو که نیست کار جهان را از او نظام