намебинад дилам аз ёри худ ком

نمی‌بیند دلم از یار خود کام

Фиғон аз даври ҷаври чархи худком

فغان از دور جور چرخ خودکام

Мизоҷаши тавсану бдхўӣ ва тундаст

مزاجش توسن و بدخوی و تندست

Ки дар олам нашуд бо ҳечкас ром

که در عالم نشد با هیچکس رام

з ҷавраш ҳаст бар ҷои гулами хор

ز جورش هست بر جای گلم خار

Биҷой бода ам заҳраст дар ком

به جای باده‌ام زهرست در کام

Накард охири ҷаҳон бо каси вафое

نکرد آخر جهان با کس وفایی

Никуӣ кун ки то гардии накӯном

نکویی کن که تا گردی نکونام

Надод ӯ коми дил то хӯн нигарадед

نداد او کام دل تا خون نگردید

Бибояд сохтан бо хеши ноком

بباید ساختن با خویش ناکام

Дар ӯ ором ҷустан нест мумкин

در او آرام جستن نیست ممکن

Ки нагирифтаст ҳаргиз бо каси ором

که نگرفته‌ست هرگز با کس آرام

Макун бар чархи сифлаи эътимодӣ

مکن بر چرخ سفله اعتمادی

Машав мағрур бар ҳасан эй длором

مشو مغرور بر حسن ای دلارام

Мсўзми ҷон ба нори ҳиҷри ҷоно

مسوزم جان به نار هجر جانا

Манеҳ бар пои дил аз зулфи худ дом

منه بر پای دل از زلف خود دام

Ба васлами шоди гардон эй ду дида

به وصلم شاد گردان ای دو دیده

Бигуфто рӯ , ки ин савдо буд хом

بگفتا رو، که این سودا بود خام

Ман аз ишқи ту бории сахти зорам

من از عشق تو باری سخت زارم

намедонам ки чун бошад саранҷом

نمی‌دانم که چون باشد سرانجام