Як назар гар мекунӣ бар ҳоли мо , моро тамом

یک نظر گر می‌کنی بر حال ما، ما را تمام

Ҳам аноят кард бояд бар ман эй моҳи тамом

هم عنایت کرد باید بر من ای ماه تمام

Чашми бахтами зи интизорати гашт чун дарёии хӯн

چشم بختم ز انتظارت گشت چون دریای خون

Брнёиди хотирамро зон лаби ширинати ком

برنیاید خاطرم را زان لب شیرینت کام

То ба кӣ дории равои ҷоно ки равад хӯн равад

تا به کی داری روا جانا که رود خون روَد

Дар фироқ рӯй хубат аз ду чашми мо мудом

در فراق روی خوبت از دو چشم ما مدام

То ба кӣ ҳамчун суроҳе хӯн равад дар дили маро

تا به کی همچون صراحی خون رود در دل مرا

То ба кӣ саргаштаи гирдам дар ҷаҳон монанди ҷом

تا به کی سرگشته گردم در جهان مانند جام

Чун табиби ман алоҷи моя савдо надошт

چون طبیب من علاج مایه سودا نداشت

Лоҷарами нопухта май бояд марои савдои хом

لاجرم ناپخته می‌باید مرا سودای خام

Ишқ ӯ бозасту боз аз сар гирифтани хуш буд

عشق او بازست و باز از سر گرفتن خوش بود

Лек дил дар чанг ӯ афтодаи мискин чун ҳаммом

لیک دل در چنگ او افتاده مسکین چون حمام

Тавсанӣ будам ба тундии бдлгому кӣнаи ҷӯй

توسنی بودم به تندی بدلگام و کینه جوی

Аз ҷафои чархи гаштам дар фироқи дӯсти ром

از جفای چرخ گشتم در فراق دوست رام