Он боди баҳори байн ки бархест

آن باد بهار بین که برخاست

Дигари чаман ҷаҳон биёрост

دیگر چمن جهان بیاراست

Аз бонги тзрўу Кебеку дастон

از بانگ تذرو و کبک و دستان

Бингар ки ба бӯстон чаҳ ғавғост

بنگر که به بوستان چه غوغاست

Аз боди баҳор гул бихандед

از باد بهار گل بخندید

Булбул ба забон ҳол гуёст

بلبل به زبان حال گویاست

К-эии гул ба чаман чаҳ ранг ва буиаст

کای گل به چمن چه رنگ و بویست

Вае сарви баланди ин чаҳ болост

و ای سرو بلند این چه بالاست

Хуш дар чамани сафо назар кун

خوش در چمن صفا نظر کن

Он рӯй чу гул бибин чаҳ зебост

آن روی چو گل ببین چه زیباست

Гулро чаҳ маҳал ба пеши рӯйиш

گل را چه محل به پیش رویش

Кови ранги рух азнигор ман хост

کاو رنگ رخ از نگار من خواست

Қадаш натавон ба сарви нисбат

قدش نتوان به سرو نسبت

Кардан ки набошад ин чунин рост

کردن که نباشد اینچنین راست

Ман ошиқ ва бе худами ту фориғ

من عاشق و بی خودم تو فارغ

Ҳар ҷавру ҷафо ки ҳаст бар мост

هر جور و جفا که هست بر ماست

Як буии вафо аз ӯ наёбам

یک بوی وفا از او نیابم

Бемеҳр ва вафо гуласт ,у норост

بی مهر و وفا گلست، و ناراست

Ҳам сарви равони бӯстонӣ

هم سرو روان بوستانی

Кови рости вафо ва пой барҷост

کاو راست وفا و پای برجاست

эй дил бигушо ту чашми ҷонат

ای دل بگشا تو چشم جانت

Ваон сарв қадаш бибин чаҳ раъност

وان سرو قدش ببین چه رعناست