Кадоми сарв ба болой дӯст монад рост

کدام سرو به بالای دوست ماند راست

Бигӯ дило ва ба бустон назар кун аз чапу рост

بگو دلا و به بستان نظر کن از چپ و راست

Нигоҳ кардам ва дидам з давр ме омад

نگاه کردم و دیدم ز دور می‌آمد

Нигору сарв ба пешаш ба як қадам бархест

نگار و سرو به پیشش به یک قدم برخاست

На сарв буд ва на тӯбо санавбарӣ дидам

نه سرو بود و نه طوبی صنوبری دیدم

Миёни боғ ва яқин шуд ки қади дилбари мост

میان باغ و یقین شد که قد دلبر ماست

Ба сарв гуфт ки биншин зи по ба пеши қадам

به سرو گفت که بنشین ز پا به پیش قدم

Ту саркашӣ ба вуҷӯди манӣ чунин на равост

تو سرکشی به وجود منی چنین نه رواست

Ба ларза дар қадамаши аўФтод ва гуфт манам

به لرزه در قدمش اوفتاد و گفت منم

Каминаи чокари он қоматат ки бас зебост

کمینه چاکر آن قامتت که بس زیباست

Гул аз фурӯғи рахт дар чамани з бор бирехт

گل از فروغ رخت در چمن ز بار بریخت

Маи ду ҳафта бидидаш зи шарм ӯ май кост

مه دو هفته بدیدش ز شرم او می‌کاست

Дилами бабради зи дасту супурди тарки хато

دلم ببرد ز دست و سپرد ترک خطا

Ба абрӯии каҷу зулфаш ки пари зи чин ва хатост

به ابروی کج و زلفش که پر ز چین و خطاست

Ба ғамзаи хӯн ҷаҳонӣ бирехт он дилбар

به غمزه خون جهانی بریخت آن دلبر

Дилами бабрад ба дуздии зи чашм ӯ пайдост

دلم ببرد به دزدی ز چشم او پیداست

Касе ба қади тўأши дасти рас куҷо бошад

کسی به قدّ تواَش دسترس کجا باشد

Кунун чу зери фалаки кор қоматат болост

کنون چو زیر فلک کار قامتت بالاست