Ман ки бо хок дарат хӯни дил омехта ам

من که با خاک درت خون دل آمیخته‌ام

Хӯни дилро зи раҳи дидаи фурӯ рехта ам

خون دل را ز ره دیده فرو ریخته‌ام

Ба умедӣ ки магари сим висолат ёбам

به امیدی که مگر سیم وصالت یابم

Хоки кӯии ту ба сарпанҷаи ҷон бихтаҳ ам

خاک کوی تو به سرپنجه جان بیخته‌ام

Сарзаниш чанд кунандам ки ман хастаи равон

سرزنش چند کنندم که من خسته‌روان

Рӯзу шаби ҳалқаи сифат бар дарат овехта ам

روز و شب حلقه‌صفت بر درت آویخته‌ام

Буии зулфати надиҳади ғайри насими саҳарӣ

بوی زلفت ندهد غیر نسیم سحری

Анбару машку абир ар ба ҳам омехта ам

عنبر و مشک و عبیر ار به هم آمیخته‌ام

Баси ҳадисӣ ки зи чашмон ту гуфтам ба ҷаҳон

بس حدیثی که ز چشمان تو گفتم به جهان

То з ҳар гӯшаи дусади фитна барангехта ам

تا ز هر گوشه دوصد فتنه برانگیخته‌ام

То зи майдони фироқат ки баради гӯии мурод

تا ز میدان فراقت که برد گوی مراد

Ҳолиё бо ғами ишқи ту дроўихтаҳ ам

حالیا با غم عشق تو درآویخته‌ام