Дил ба ғами ту бастаам ва аз ҳамаи халқ руста ам

دل به غم تو بسته‌ام و از همه خلق رسته‌ام

Чун сари зулфи хештан чанд кунӣ шикаста ам

چون سر زلف خویشتن چند کنی شکسته‌ام

Ёди ман ор аз карами зонкаҳ ба ёди васли ту

یاد من آر از کرم زآنکه به یاد وصل تو

Шод нагашт хотирам то ба ғамат нишаста ам

شاد نگشت خاطرم تا به غمت نشسته‌ام

То ба ғамат нишастаам эй бути дилрабои ман

تا به غمت نشسته‌ام ای بت دلربای من

Риштаи меҳру дӯстӣ аз ҳамаи кас гусаста ам

رشته مهر و دوستی از همه کس گسسته‌ام

Гар зи камони абрувони тири ҷафои кушода Эй

گر ز کمان ابروان تیر جفا گشاده‌ای

Дидаи кушода бар рахти дил ба ҷеффот баста ам

دیده گشاده بر رخت دل به جفات بسته‌ام

Парда барафкан аз рахт то назарии бубинамат

پرده برافکن از رخت تا نظری ببینمت

Зонкаҳ ба рӯй чун маати фол буд хуҷаста ам

زآنکه به روی چون مهت فال بود خجسته‌ام

Чанд кашами ҷафои ту чанд барам ънои ту

چند کشم جفای تو چند برم عنای تو

Дасти худ аз вафои ту ва аз дили хеш баста ам

دست خود از وفای تو و از دل خویش بسته‌ام

Раҳм кун эй ҳабиби ман лутф кун эй табиби ман

رحم کن ای حبیب من لطف کن ای طبیب من

Шарбатӣ аз лабам бидиҳ каз ту азим хаста ам

شربتی از لبم بده کز تو عظیم خسته‌ام

Ҷону ҷаҳону сабру дил дар сари кор ишқ шуд

جان و جهان و صبر و دل در سر کار عشق شد

Бо ҳамаи дарди дил кунун аз ғам ту наруста ам

با همه درد دل کنون از غم تو نرسته‌ام