Чун сари зулфаши парешон дар ҷаҳон афтода ам
چون سر زلفش پریشان در جهان افتادهام
Бо ғамаши наздику давр аз хону мон афтода ам
با غمش نزدیک و دور از خان و مان افتادهام
Ҳамчуи сӯсани даҳ забонӣ мекунад бо ман нигор
همچو سوسن ده زبانی میکند با من نگار
Лоҷарам аз ишқ ӯ дар ҳар забон афтода ам
لاجرم از عشق او در هر زبان افتادهام
Аз висолаш бар карон медорадам лекини зи ғам
از وصالش بر کران میداردم لیکن ز غم
Дар миёни мавҷи баҳр бекарон афтода ам
در میان موج بحر بی کران افتادهام
Аз ғами ишқу ҷафои ҳиҷру андӯҳи фироқ
از غم عشق و جفای هجر و اندوه فراق
Оҷизу ошуфтаи ҳолу нотавон афтода ам
عاجز و آشفته حال و ناتوان افتادهام
Аз вафоӣ ӯ умеди меҳрбонии доштам
از وفای او امید مهربانی داشتم
Лекин аз ҷавру ҷафояш дар гумон афтода ам
لیکن از جور و جفایش در گمان افتادهام
Муддаӣ бар ман тараҳҳум кун ки ҷой раҳматаст
مدّعی بر من ترحّم کن که جای رحمتست
Зонкаҳи маҳрӯм аз висоли дӯстон афтода ам
زآنکه محروم از وصال دوستان افتادهام
эй сабо дар ҳасрати султони мҳрўён ба кӯй
ای صبا در حسرت سلطان مهرویان به کوی
Ман ба нокомии ҷудо аз дӯстон афтода ам
من به ناکامی جدا از دوستان افتادهام
Бо висолат кӣ тавон умеди хилвати доштан
با وصالت کی توان امّید خلوت داشتن
Ман ки аз хорӣ чу хоки остон афтода ам
من که از خواری چو خاک آستان افتادهام
Аз даҳони Юсуфам ҳосил нашуд комӣ чу гург
از دهان یوسفم حاصل نشد کامی چو گرگ
Лаб ба хӯни олӯдау холии даҳон афтода ам
لب به خون آلوده و خالی دهان افتادهام
Гавҳар ар дар хок бошад чун барорӣ гавҳараст
گوهر ار در خاک باشد چون برآری گوهرست
Ман ба умедии чунин дар хокдон афтода ам
من به امّیدی چنین در خاکدان افتادهام
Дар замони чашми масташи фитна дар олам фитод
در زمان چشم مستش فتنه در عالم فتاد
Зон сабаби ман фитнаи охири замон афтода ам
زان سبب من فتنه آخر زمان افتادهام