Солҳо дар ишқи ту хӯн хӯрда ам

سالها در عشق تو خون خورده‌ام

Ранҷҳо аз дасти ҳиҷрон барда ам

رنجها از دست هجران برده‌ام

То магари байнами дамии рухсори ту

تا مگر بینم دمی رخسار تو

Ҷону дили эсор поят карда ам

جان و دل ایثار پایت کرده‌ام

Мардуми чашмам ки бенаӣ дараваст

مردم چشمم که بینایی دروست

Аз ғами ҳиҷронаши бас озурда ам

از غم هجرانش بس آزرده‌ام

Дар фироқи рӯят эй зебо нигор

در فراق رویت ای زیبا نگار

Ман зи дидаи хӯн дил оварда ам

من ز دیده خون دل آورده‌ام

Аз шароби васли ту ҷомии мурод

از شراب وصل تو جامی مراد

эй ду чашм ман бигӯ кӣ хӯрда ам

ای دو چشم من بگو کی خورده‌ام

Ман гулӣ будам ба бустони ҷаҳон

من گلی بودم به بستان جهان

Венаи замон аз ҳиҷри ту пажмурда ам

وین زمان از هجر تو پژمرده‌ام

Аз ғами ҳиҷрон ӯ берун фитод

از غم هجران او بیرون فتاد

эй азизони рози дил аз парда ам

ای عزیزان راز دل از پرده‌ام