Хаёлаши дӯши ногуҳ дар рабӯдам

خیالش دوش ناگه درربودم

Биҳишт рӯй он маҳваш намудем

بهشت روی آن مهوش نمودم

Набӯдӣ боварами авсофи ҳасанаш

نبودی باورم اوصاف حسنش

з ҳар сӯ гуфту гӯйӣ май шунӯдам

ز هر سو گفت و گویی می‌شنودم

Ки то дидам ба чашми хеши рӯйиш

که تا دیدم به چشم خویش رویش

Магари бахту саодат ёр будам

مگر بخت و سعادت یار بودم

Бибастам дил ба зуннори ду зулфаш

ببستم دل به زنّار دو زلفش

Басии хӯни дил аз дида гушӯдам

بسی خون دل از دیده گشودم

Ба тоби зулф шбрнгш бибастам

به تاب زلف شبرنگش ببستم

Ба афсуни ду чашмонаш гушӯдам

به افسون دو چشمانش گشودم

Талаби корам ки ёбам оби ҳайвон

طلب کارم که یابم آب حیوان

Чу ҷон омад ба лаб онгаҳ чаҳ судам

چو جان آمد به لب آنگه چه سودم

Начида мивае аз шохи васлаш

نچیده میوه‌ای از شاخ وصلش

Басии сар бар дар ҳиҷронаши судам

بسی سر بر در هجرانش سودم

Чу ёрӣ нест аз бахтам чаҳ тадбир

چو یاری نیست از بختم چه تدبیر

Ки васлаши як шабӣ рӯзӣ набудам

که وصلش یک شبی روزی نبودم