Биё каз дарди даврӣ бе қарорам

بیا کز درد دوری بی قرارم

Ба ҳиҷрон беш аз ин тоқат надорам

به هجران بیش از این طاقت ندارم

Напурсӣ ҳоли зори ман ки чунӣ

نپرسی حال زار من که چونی

Ки умрӣ берахт чун май гузарам

که عمری بی رخت چون می‌گذارم

Бета донам ки ту тоқат наёрӣ

بتا دانم که تو طاقت نیاری

Яқин гар бишинавӣ зории нзорм

یقین گر بشنوی زاری نزارم

Ғизои ҷони биҷузи хӯн ҷигар нест

غذای جان بجز خون جگر نیست

Биҷуз ғам нест бории ғмгсорм

بجز غم نیست باری غمگسارم

Чунон аз бодаи ҳиҷри ту мастам

چنان از باده هجر تو مستم

Ки аз сар кӣ равад беруни хуморам

که از سر کی رود بیرون خمارم

Мусулмонон чаҳ чора чун нагирад

مسلمانان چه چاره چون نگیرد

Ба васли хештани дастӣ нигорам

به وصل خویشتن دستی نگارم