Дар ишқи ту ҷузи ранги рух зард надорам

در عشق تو جز رنگ رخ زرد ندارم

Ҷузи оҳи ҷигарсӯзу дам сард надорам

جز آه جگرسوز و دم سرد ندارم

Дарди ғами ҳиҷрони ту бар ҷон ҷаҳонаст

درد غم هجران تو بر جان جهانست

Бахшой ки ман тоқати ин дард надорам

بخشای که من طاقت این درد ندارم

Бинавоз ба васлами шбкӣ эй бути ма рӯй

بنواز به وصلم شبکی ای بت مهروی

Зин беш ғами ҳиҷри ту дар хӯрд надорам

زین بیش غم هجر تو درخورد ندارم

Чашми ту бдздиди дил аз дастам ва хӯн кард

چشم تو بدزدید دل از دستم و خون کرد

Ман чораи ин дарди ҷаҳон гирд надорам

من چارهٔ این درد جهان گرد ندارم

Бар доманаш ар ҳаст ғубории зи вуҷӯдам

بر دامنش ار هست غباری ز وجودم

Борӣ ба дил аз раҳи гузариш гирд надорам

باری به دل از رهگذرش گرد ندارم

Чун сӯсан агар ҷумлаи забонам ба саноят

چون سوسن اگر جمله زبانم به ثنایت

Доне ки ҷузи ин ҳеҷ дигар дард надорам

دانی که جز این هیچ دگر درد ندارم

Дар боғи ҷаҳонгар на руху қад ту бошад

در باغ جهان گر نه رخ و قد تو باشد

Ман майл ба сарви чаман ва вирд надорам

من میل به سرو چمن و ورد ندارم