Гар ман зи дасти ҳиҷри ту оҳии бароварам

گر من ز دست هجر تو آهی برآورم

ё шамае зи ҷаври ту дар хотир оварам

یا شمّه‌ای ز جور تو در خاطر آورم

Вази сад ҳазор дард ки бар дили ниҳода Эй

وز صد هزار درد که بر دل نهاده‌ای

Зон сад яке агар ба иборати дароварам

زان صد یکی اگر به عبارت درآورم

Хӯн аз дили фалаки бчкд аз ънои ман

خون از دل فلک بچکد از عنای من

Фарёд дар ниҳоди фалак ва ахтар оварам

فریاد در نهاد فلک و اختر آورم

Он дам мабод ки бе ту барорам нафаси дамӣ

آن دم مباد که بی تو برآرم نفس دمی

ё ҷузи ҳавои кӯии ғамат дар сар оварам

یا جز هوای کوی غمت در سر آورم

Саргаштаи ҳамчуи об ба гирди ҷаҳони равон

سرگشته همچو آب به گرد جهان روان

То кӣ ниҳоли қади туро дар бар оварам

تا کی نهال قدّ تو را در بر آورم

Зини пас чунин макун снмои вар на дар ҷаҳон

زین پس چنین مکن صنما ور نه در جهان

Фарёду алғёси зи дастат бар оварам

فریاد و الغیاث ز دستت برآورم

Дилро қарор нест ба ҳиҷри ту длбро

دل را قرار نیست به هجر تو دلبرا

Комам бидиҳ вагарнаи зи ғами дили бароварам

کامم بده وگرنه ز غم دل برآورم

Ҷузи кӯй дӯст нест марои қибла дигар

جز کوی دوست نیست مرا قبله دگر

Чун ғайри дӯсти рӯ ба касе дигар оварам

چون غیر دوست رو به کسی دیگر آورم

Дар дарди ишқ дӯст надорем чора Эй

در درد عشق دوست نداریم چاره‌ای

Ҷузи онкии дардро ба дар довар оварам

جز آنکه درد را به در داور آورم