Биёи ҷоно ки ҷонатро бимирам

بیا جانا که جانت را بمیرم

Вагар меРом ба ҷони миннат пазирам

وگر میرم به جان منّت پذیرم

Агар бар хокам уфтад сояи ту

اگر بر خاکم افتد سایه تو

Барорам даст ва домонат бигирам

برآرم دست و دامانت بگیرم

Дил аз ҳиҷрон ба ҷон омад ки аз ҷон

دل از هجران به جان آمد که از جان

Гзирм ҳаст ва аз ту ногузирам

گزیرم هست و از تو ناگزیرم

Халоси ман мҷўиид эй рафиқон

خلاص من مجویید ای رفیقان

Ки ман дар қайди меҳр ӯ асирам

که من در قید مهر او اسیرم

Назар гуфтанд дорӣ бо фақирон

نظر گفتند داری با فقیران

Ман мискини шайдои ҳам фақирам

من مسکین شیدا هم فقیرم

намеояд ба Кувайти нолаи ман

نمی‌آید به کویت ناله من

Ки гӯши чархи кари гашт аз нафирам

که گوش چرخ کر گشت از نفیرم

Агар як шаб дар оғӯши ман ое

اگر یک شب در آغوش من آیی

Бимирами пешат ва ҳаргиз намирам

بمیرم پیشت و هرگز نمیرم

Ба мардӣ пой дорам чун нишона

به مردی پای دارم چون نشانه

Вагар хоҳад задани ҳрдм ба тирам

وگر خواهد زدن هر دم به تیرم

Ҳамеи тарсами ҷаҳон бар ман сроид

همی ترسم جهان بر من سر آید

Ба дарди ҳиҷр ва дар ҳасрати бимирам

به درد هجر و در حسرت بمیرم