зи дидаи хӯни дил то чанд резам

ز دیده خون دل تا چند ریزم

зи дасти ҳиҷри ту то кӣ гурезам

ز دست هجر تو تا کی گریزم

Дилам дар кӯии ту гуми гашт ногоҳ

دلم در کوی تو گم گشت ناگاه

Бигӯ хок дарат то чанд безам

بگو خاک درت تا چند بیزم

Марои толеъи з васлат нест ҷоно

مرا طالع ز وصلت نیست جانا

Бигӯ бо бахти худ то кӣ ситезам

بگو با بخت خود تا کی ستیزم

Ба рӯзи ҳашар агар ёбам маҷолӣ

به روز حشر اگر یابم مجالی

Ба буии меҳри ту аз хоки хезам

به بوی مهر تو از خاک خیزم

Ба васламгар замонӣ мекунӣ шод

به وصلم گر زمانی می‌کنی شاد

Набошад ҳеҷ бок аз теғи тезам

نباشد هیچ باک از تیغ تیزم

Агар рӯзӣ ба мо оре гузорӣ

اگر روزی به ما آری گذاری

Равони ҷони ҷаҳон дар поти резам

روان جان جهان در پات ریزم

Арӯс ар хуб рӯ бошад худо ро

عروس ار خوب رو باشد خدا را

Падарро гӯ намебошад ҷҳизм

پدر را گو نمی‌باشد جهیزم