Агарчӣ ёр тавонад ба сӯии хастаи назар

اگرچه یار تواند به سوی خسته، نظر

з рӯй лутф фикандан вале наме фиканд

ز روی لطف فکندن ولی نمی‌فکند

Чаро ҳамеша дил душманон кунад хуррам

چرا همیشه دل دشمنان کند خرم

Чаро мудоми дили дӯстон худ шаканд

چرا مدام دل دوستان خود شکند

Макун макун ки зи боғи дили вафодорон

مکن مکن که ز باغ دل وفاداران

Касе дарахти муҳаббати зи бехи брнкнд

کسی درخت محبّت ز بیخ برنکند