То чанд фалаки ҷомаи ғам май дузад

تا چند فلک جامه غم می‌دوزد

Бар қомати ҷони байн ки дилам май сӯзад

بر قامت جان بین که دلم می‌سوزد

Чун шарҳ тавон дод ки мискини дили ман

چون شرح توان داد که مسکین دل من

Хӯн аз ситам замона ме андӯзад

خون از ستم زمانه می‌اندوزد