Гули фурӯи рехту рух аз боғи ҷаҳон пинҳон кард
گل فرو ریخت و رخ از باغ جهان پنهان کرد
Булбули длшдаҳро хастаи дил ва нолон кард
بلبل دلشده را خسته دل و نالان کرد
Гул нахандид зи бустони умедам ба ситам
گل نخندید ز بستان امیدم به ستم
Хори ҳиҷрони ту эй ҷони асарам дар ҷон кард
خار هجران تو ای جان اثرم در جان کرد
Бахти баргашти зи ман то ту шудӣ аз бар ман
بخت برگشت ز من تا تو شدی از بر من
Рӯзи ҳиҷрони тавъам бесар ва бесомон кард
روز هجران تواَم بی سر و بی سامان کرد
Рӯзи васл ту нашуд рӯзии ман зонкаҳи маро
روز وصل تو نشد روزی من زآنکه مرا
Бахти ворунаи ҳўолт ба шаб ҳиҷрон кард
بخت وارونه حوالت به شب هجران کرد
Баси аҷаби воқеае бад ки мислиро гӯйанд
بس عجب واقعهای بُد که مثل را گویند
Рухи хуршед ба гул кӣ битавон пинҳон кард
رخ خورشید به گل کی بتوان پنهان کرد
Зории ман ба фалак бар шуд лекин чаҳ кунам
زاری من به فلک بر شد لیکن چه کنم
Биҷуз аз сабру таҳаммул ту бигӯ чтўон кард
بجز از صبر و تحمّل تو بگو چهتوان کرد
Дарди ҳиҷр ту чунонаст ки табибони ҷаҳон
درد هجر تو چنانست که طبیبان جهان
Натавонанд яке дарди маро дармон кард
نتوانند یکی درد مرا درمان کرد
Дард бисёр кашидам зи фалак лек аҷаб
درد بسیار کشیدم ز فلک لیک عجب
Он ҳамаи дарду бало бар дили ман осон кард
آن همه درد و بلا بر دل من آسان کرد
Тири ҳиҷрони азизон ба дилам буд басӣ
تیر هجران عزیزان به دلم بود بسی
Лек пайкони фироқи ту асар дар ҷон кард
لیک پیکان فراق تو اثر در جان کرد