Гулбуни равзаи дили сарви гулистони равон

گلبن روضه دل سرو گلستان روان

Ғунчаи боғи тараби миваи шоистаи ҷон

غنچه باغ طرب میوه شایسته جان

Тифли маҳрӯми шикастаи дили бечораи ман

طفل محروم شکسته دل بیچاره من

Коми нодида ба ноком бурун шуд зи ҷаҳон

کام نادیده به ناکام برون شد ز جهان

Мардуми дида аз ӯ ҳаззи назари нодида

مردم دیده از او حظّ نظر نادیده

То ки аз пеши назари ҳамчуи парии гашти ниҳон

تا که از پیش نظر همچو پری گشت نهان

Гар кунам гиря макун айб ки бе Юсуфи Миср

گر کنم گریه مکن عیب که بی یوسف مصر

Чашми ёқӯб буд рӯзу шаб аз ғами гирён

چشم یعقوب بود روز و شب از غم گریان

Ин чаҳ захмаст ки ҷуз гиря надорад марҳам

این چه زخمست که جز گریه ندارد مرهم

Ва ин чаҳ дардаст ки ҷуз нола надорад дармон

و این چه دردست که جز ناله ندارد درمان

Ҳрдми аФшонмш аз чашм чу дарё бар хок

هر دم افشانمش از چشم چو دریا بر خاک

Доманӣ дар ки назираш набӯд дар Аммон

دامنی دُر که نظیرش نبود در عمّان

То буд дар сари ман чашму забон дар даҳанам

تا بود در سر من چشم و زبان در دهنم

Наравад нақши вай аз чашмами номаши зи забон

نرود نقش وی از چشمم نامش ز زبان

Дилами ин бори чунон сӯхт кигар хок шавам

دلم این بار چنان سوخت که گر خاک شوم

Дар ғубори ман аз ин ҳол тавон ёфт нишон

در غبار من از این حال توان یافت نشان

Хонаи мо ки чу фирдавси барин равшан буд

خانه ما که چو فردوس برین روشن بود

Муддатӣ рафт ки ториктрст аз зиндон

مدّتی رفت که تاریکترست از زندان

Хонаи дил ки дар ӯ манзили шодӣ будӣ

خانه دل که در او منزل شادی بودی

Рафт умрӣ ки биҷуз ғам нараседаш меҳмон

رفت عمری که بجز غم نرسیدش مهمان

Дил аз ин дард аҷаб дорам агар ҷони бабрад

دل از این درد عجب دارم اگر جان ببرد

Киштии ин навбат аз ин варта наёяд ба карон

کشتی این نوبت از این ورطه نیاید به کران

Хези беруни рӯ аз ин кулбаи аҳзони ду се рӯз

خیز بیرون رو از این کلبه احزان دو سه روز

Булбул аз боғ зарурӣ баравад вақти хазон

بلبل از باغ ضروری برود وقت خزان

Ҳарчӣ ояд ба сари мо ҳама аз ҳукм қазост

هرچه آید به سر ما همه از حکم قضاست

Пас шикоят натавон кард зи бедоди замон

پس شکایت نتوان کرد ز بیداد زمان